Λοχεία: διάρκεια, φροντίδα, προειδοποιητικά σημεία

Τι είναι η λοχεία

Η λοχεία είναι η περίοδος ανάρρωσης που ακολουθεί τον τοκετό, κατά την οποία ο οργανισμός προσαρμόζεται σταδιακά στις αλλαγές της εγκυμοσύνης και της γέννας. Η πορεία της δεν είναι ίδια για όλες: η έκκριση από τον κόλπο, η επαναφορά της μήτρας και η ενέργεια του σώματος μεταβάλλονται με διαφορετικό ρυθμό. Η κατανόηση αυτών των αλλαγών βοηθά να αναγνωρίζετε τι συνήθως συμβαίνει τις πρώτες εβδομάδες. Παρακάτω παρουσιάζονται η εξέλιξη της λοχίας και βασικές σωματικές μεταβολές της περιόδου.

Διάρκεια της λοχείας

Η λοχεία είναι η περίοδος μετά τον τοκετό κατά την οποία το σώμα ανακάμπτει και η μήτρα επιστρέφει σταδιακά στην κατάσταση πριν από την εγκυμοσύνη. Συχνά καλύπτει περίπου έξι εβδομάδες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάθε σωματική αλλαγή ολοκληρώνεται ακριβώς την ίδια ημέρα για όλες. Η έκκριση από τον κόλπο που εμφανίζεται αυτή την περίοδο ονομάζεται λόχια. Περιέχει αίμα, βλέννα και ιστούς από το εσωτερικό της μήτρας, καθώς αυτή αποβάλλει το υλικό που είχε σχηματιστεί κατά την εγκυμοσύνη.

Η λόχια συνήθως διαρκεί τέσσερις έως έξι εβδομάδες και αλλάζει σταδιακά σε ποσότητα και χρώμα. Η αρχική κόκκινη έκκριση γίνεται συνήθως ροζ ή καφέ και αργότερα κιτρινωπή ή λευκωπή. Τα χρονικά όρια είναι ενδεικτικά: τα στάδια μπορεί να αλληλεπικαλύπτονται και η μετάβαση να διαφέρει από άτομο σε άτομο.

Συνήθη στάδια και χρώματα της λόχιας
Στάδιο	Χρονικό διάστημα	Τυπικό χρώμα και χαρακτηριστικά
Πρώιμη λόχια	Περίπου ημέρες 1–3	Κόκκινη, συχνά με αίμα και μικρούς θρόμβους.
Ενδιάμεση λόχια	Περίπου ημέρες 4–10	Ροζ έως καφέ, συνήθως πιο αραιή καθώς μειώνεται το αίμα.
Όψιμη λόχια	Από περίπου τη 10η ημέρα έως την 4η–6η εβδομάδα	Κιτρινωπή ή λευκωπή, με μικρότερη ποσότητα έκκρισης.

Παράλληλα, η μήτρα συσπάται και μικραίνει. Η διαδικασία αυτή λέγεται υποστροφή της μήτρας και συνήθως χρειάζεται περίπου έξι εβδομάδες για να πλησιάσει το μέγεθος που είχε πριν από την εγκυμοσύνη. Η λόχια αποτελεί μέρος αυτής της φυσιολογικής αποβολής υλικού και σταδιακής αποκατάστασης.

Οι αλλαγές στο σώμα

Μετά τον τοκετό, η μήτρα συσπάται και μειώνεται σταδιακά σε μέγεθος, διαδικασία που ονομάζεται υποστροφή. Οι συσπάσεις βοηθούν να περιοριστεί η περιοχή όπου ήταν προσκολλημένος ο πλακούντας και συνδέονται με τη σταδιακή αλλαγή της λόχιας από κόκκινη σε ροζ ή καφέ και, αργότερα, κιτρινωπή ή λευκωπή. Η επαναφορά της μήτρας γίνεται σε διάστημα περίπου έξι εβδομάδων, αν και η αίσθηση πλήρους ανάκαμψης μπορεί να χρειαστεί περισσότερο.

Οι ορμόνες μεταβάλλονται γρήγορα μετά τη γέννα: τα επίπεδα των οιστρογόνων και της προγεστερόνης μειώνονται, ενώ η προλακτίνη υποστηρίζει την παραγωγή γάλακτος και η ωκυτοκίνη συμβάλλει στην έκκριση γάλακτος και στις συσπάσεις της μήτρας. Έτσι, κατά τον θηλασμό μπορεί να γίνονται πιο αισθητές παροδικές συσπάσεις, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η πορεία είναι ίδια για κάθε λεχωίδα. Η πτώση των οιστρογόνων μπορεί επίσης να προκαλέσει προσωρινή κολπική ξηρότητα.

Η κούραση είναι συχνή, καθώς η σωματική αποκατάσταση εξελίσσεται παράλληλα με τον διακεκομμένο ύπνο και τις απαιτήσεις της φροντίδας του νεογνού. Η έντασή της επηρεάζεται από τον τοκετό, τον διαθέσιμο ύπνο και την ατομική ανάρρωση, ενώ μπορεί να συνυπάρχει με τις ορμονικές μεταβολές. Για απορίες σχετικά με την πορεία της λόχιας ή τις αλλαγές του σώματος, συζητήστε με τον γιατρό ή τη μαία σας.

Φροντίδα και έλεγχοι

Η φροντίδα στη λοχεία περιλαμβάνει καθημερινές πρακτικές που βοηθούν την ανάρρωση και προγραμματισμένες επαφές με επαγγελματίες υγείας. Οι ανάγκες διαφέρουν ανάλογα με τον τρόπο τοκετού, την κατάσταση της μητέρας και του νεογνού και τη σίτιση του μωρού. Μικρές προσαρμογές στην ξεκούραση, στα γεύματα και στη φροντίδα των τραυμάτων μπορούν να κάνουν την καθημερινότητα πιο διαχειρίσιμη. Η παρακολούθηση μετά τον τοκετό προσφέρει ευκαιρίες να συζητηθούν απορίες και να προσαρμοστεί η υποστήριξη στις ανάγκες της οικογένειας.

Ανάπαυση, διατροφή και ύπνος

Η ανάρρωση χρειάζεται χρόνο, ακόμη κι όταν ο τοκετός ήταν χωρίς επιπλοκές. Προγραμματίστε σύντομα διαστήματα ανάπαυσης μέσα στην ημέρα και, όπου είναι εφικτό, ξαπλώστε όταν κοιμάται το νεογνό. Περιορίστε προσωρινά τις δουλειές που δεν είναι απαραίτητες και ζητήστε από οικείους να αναλάβουν μαγείρεμα, ψώνια ή φροντίδα μεγαλύτερων παιδιών. Η πρακτική βοήθεια αφήνει περισσότερο χρόνο για ύπνο και για τη φροντίδα του μωρού.

Κρατήστε νερό κοντά στο σημείο όπου ταΐζετε το μωρό και πίνετε τακτικά, ανάλογα με τη δίψα σας. Η επαρκής πρόσληψη υγρών είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν θηλάζετε, χωρίς να χρειάζεται να πιέζεστε να καταναλώνετε υπερβολικές ποσότητες. Επιλέξτε γεύματα που συνδυάζουν πρωτεΐνη, όπως αυγό, όσπρια, ψάρι ή κρέας, με λαχανικά, φρούτα και δημητριακά ολικής άλεσης. Έχετε πρόχειρα απλά σνακ, όπως γιαούρτι ή φρούτο, ώστε να μη μένουν μεγάλα διαστήματα χωρίς φαγητό όταν η φροντίδα του νεογνού είναι απαιτητική.

Ο ύπνος συχνά διακόπτεται από τα ταΐσματα και τις αλλαγές πάνας. Αν υπάρχει δεύτερος ενήλικας διαθέσιμος, συμφωνήστε εκ των προτέρων ποιος αναλαμβάνει συγκεκριμένες πρακτικές φροντίδες, ώστε να εξασφαλίζονται μεγαλύτερα διαστήματα αδιάκοπης ανάπαυσης. Κρατήστε τη νυχτερινή φροντίδα απλή, με τα απαραίτητα αντικείμενα κοντά, και αποφύγετε να γεμίζετε κάθε περίοδο που κοιμάται το μωρό με δουλειές. Συζητήστε με τη μαία ή τον γιατρό ποια βοήθεια χρειάζεστε, πώς να οργανώσετε τα γεύματα και τον ύπνο και αν κάποια ιδιαίτερη ανάγκη υγείας απαιτεί διαφορετικό πλάνο.

Περίνεο και τομή

Η ήπια καθαριότητα και το καλό στέγνωμα βοηθούν στη φροντίδα του περινέου μετά από κολπικό τοκετό. Για την τομή της καισαρικής ακολουθήστε χωριστή πρακτική, σύμφωνα με τις οδηγίες που λάβατε κατά την έξοδο.

Μετά την ούρηση ή την κένωση, ξεπλύνετε το περίνεο με χλιαρό νερό και σκουπίστε απαλά από εμπρός προς τα πίσω, ώστε να περιορίζεται η μεταφορά μικροβίων.
Πλένετε τα χέρια πριν και μετά την αλλαγή σερβιέτας και αλλάζετέ την τακτικά· προτιμήστε καθαρό, στεγνό εσώρουχο και αποφύγετε αρωματισμένα προϊόντα στην περιοχή.
Ελέγχετε τα ράμματα με καθρέφτη μόνο αν σας βοηθά, χωρίς να τα τραβάτε ή να τα τρίβετε· ενημερώστε επαγγελματία υγείας αν ο πόνος αντί να υποχωρεί γίνεται εντονότερος.
Για την τομή της καισαρικής, καθαρίστε απαλά με νερό και ήπιο σαπούνι σύμφωνα με τις οδηγίες εξόδου και στεγνώστε ταμποναριστά, χωρίς τρίψιμο ή μη εγκεκριμένες κρέμες.
Παρατηρήστε την τομή για αυξανόμενη ερυθρότητα, θερμότητα, πρήξιμο, πύον, δυσάρεστη οσμή ή άνοιγμα, καθώς και για πυρετό 38°C ή υψηλότερο.

Τα σημεία μόλυνσης μπορεί να εμφανιστούν τόσο σε τραύμα του περινέου όσο και στην κοιλιακή τομή. Επικοινωνήστε άμεσα με τον γιατρό ή τη μαία αν παρατηρήσετε κάποιο από αυτά, αντί να περιμένετε να υποχωρήσει μόνο του. Συζητήστε μαζί τους ποιος τρόπος καθαρισμού ταιριάζει στο δικό σας τραύμα, πώς εξελίσσεται η επούλωση των ραμμάτων και πότε χρειάζεται επανεκτίμηση.

Οι έλεγχοι μετά τον τοκετό

Οι μετεγεννητικοί έλεγχοι αξιολογούν την ανάρρωση της μητέρας και την κατάσταση του νεογνού, ενώ επιτρέπουν να εντοπιστούν ανάγκες που χρειάζονται παρακολούθηση. Η επαφή με μαία ή γιατρό δεν περιορίζεται σε μία επίσκεψη: οι αλλαγές τις πρώτες ημέρες και εβδομάδες κάνουν σημαντική την επαναλαμβανόμενη αξιολόγηση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) συστήνει, μετά από ανεπίπλεκτο κολπικό τοκετό, παραμονή στη μονάδα υγείας για τουλάχιστον 24 ώρες, εφόσον είναι διαθέσιμη η κατάλληλη φροντίδα.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα του ΠΟΥ, η πρώτη μεταγεννητική επαφή γίνεται μέσα στις πρώτες 24 ώρες. Ακολουθεί επαφή την τρίτη ημέρα, δηλαδή περίπου στις 48–72 ώρες μετά τον τοκετό, μία ακόμη μεταξύ της 7ης και της 14ης ημέρας και επίσκεψη στις έξι εβδομάδες. Αν η μητέρα ή το νεογνό χρειάζονται πρόσθετη φροντίδα, η ομάδα υγείας μπορεί να οργανώσει συχνότερες επαφές ανάλογα με την κλινική εικόνα. Για τη γέννηση με καισαρική ή για νοσηλεία, το πλάνο παραμονής και επανελέγχου καθορίζεται με βάση την κατάσταση της μητέρας και του μωρού.

Κατά τις επαφές, ο επαγγελματίας υγείας συζητά τη γενική κατάσταση, την αρτηριακή πίεση όταν ενδείκνυται, την αιμορραγία και την πορεία της μήτρας, καθώς και τυχόν πόνο ή δυσκολίες στην ούρηση και την κένωση. Ελέγχεται η επούλωση του περινέου ή της χειρουργικής τομής και εξετάζονται η σίτιση, η ενυδάτωση και η αύξηση βάρους του νεογνού. Η συζήτηση μπορεί επίσης να καλύψει τον θηλασμό ή άλλον τρόπο σίτισης, τη φροντίδα του μωρού και τις ανάγκες υποστήριξης στο σπίτι. Στις επόμενες επισκέψεις αξιολογείται αν η ανάρρωση προχωρά όπως αναμένεται και αν χρειάζονται παραπομπή, πρόσθετη ενημέρωση ή διαφορετικό πρόγραμμα ελέγχων.

Για να είναι χρήσιμη κάθε επαφή, σημειώστε εκ των προτέρων απορίες, αλλαγές που παρατηρήσατε και τυχόν δυσκολίες στην καθημερινή φροντίδα. Έχετε μαζί σας το εξιτήριο και τις οδηγίες που δόθηκαν στο μαιευτήριο, ώστε η μαία ή ο γιατρός να γνωρίζει το ιστορικό και τις συστάσεις που ήδη ισχύουν. Συζητήστε ποιος θα πραγματοποιήσει κάθε επαφή, πότε έχει προγραμματιστεί και με ποιον τρόπο μπορείτε να επικοινωνήσετε αν προκύψει ανάγκη πριν από το επόμενο ραντεβού.

Σημάδια που χρειάζονται ιατρική βοήθεια

Ορισμένα συμπτώματα μετά τον τοκετό χρειάζονται γρήγορη αξιολόγηση, επειδή μπορεί να σχετίζονται με αιμορραγία, λοίμωξη, θρόμβωση ή καρδιοαναπνευστικό πρόβλημα. Η έγκαιρη αναγνώριση των προειδοποιητικών σημείων βοηθά να επιλεγεί η κατάλληλη μορφή βοήθειας. Μην περιμένετε να εμφανιστούν πολλά συμπτώματα μαζί: ακόμη και ένα έντονο ή ξαφνικό σύμπτωμα μπορεί να απαιτεί άμεση αντίδραση. Σε κατάσταση που απειλεί τη ζωή, καλέστε το 112.

Προειδοποιητικά σημεία

Στα προειδοποιητικά σημεία της λοχείας που αναφέρει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) περιλαμβάνονται τα παρακάτω συμπτώματα. Η σημασία τους δεν είναι ότι αποδεικνύουν συγκεκριμένη πάθηση, αλλά ότι μπορεί να χρειάζονται έγκαιρη ιατρική εκτίμηση.

Παρατηρήστε πότε άρχισαν, αν επιδεινώνονται και αν συνυπάρχουν άλλα συμπτώματα. Η απουσία δεύτερου συμπτώματος δεν αποκλείει σοβαρή επιπλοκή.

Ανεξέλεγκτη ή πολύ βαριά κολπική αιμορραγία, όπως απότομη ροή ή μεγάλοι θρόμβοι, μπορεί να σημαίνει σημαντική απώλεια αίματος και να εξελιχθεί γρήγορα.
Πυρετός, ιδίως θερμοκρασία 38 °C ή υψηλότερη, μπορεί να συνοδεύει λοίμωξη στη μήτρα ή αλλού, η οποία χρειάζεται έγκαιρη αξιολόγηση.
Πολύ έντονος πονοκέφαλος, ιδιαίτερα αν επιμένει ή εμφανίζεται απότομα, μπορεί να σχετίζεται με επικίνδυνη αύξηση της αρτηριακής πίεσης ή νευρολογική επιπλοκή.
Δυσάρεστη οσμή στις λοχίες μπορεί να υποδηλώνει λοίμωξη του γεννητικού συστήματος, κυρίως όταν συνυπάρχει πυρετός ή επιδεινούμενος πόνος.
Έντονος κοιλιακός πόνος, που δεν υποχωρεί ή χειροτερεύει, μπορεί να συνδέεται με λοίμωξη ή άλλη επιπλοκή μετά τον τοκετό.
Πόνος ή οίδημα στη μία γάμπα μπορεί να είναι ένδειξη θρόμβωσης· ένας θρόμβος ενδέχεται να μετακινηθεί προς τους πνεύμονες.
Δύσπνοια, ξαφνική ή ακόμη και σε ηρεμία, μπορεί να σηματοδοτεί θρόμβο στους πνεύμονες ή σοβαρό καρδιοαναπνευστικό πρόβλημα και απαιτεί άμεση εκτίμηση.

Η αιμορραγία, η λοίμωξη και η θρόμβωση είναι διαφορετικές πιθανές αιτίες και δεν μπορούν να διακριθούν με ασφάλεια μόνο από την περιγραφή ενός συμπτώματος. Η ένταση, η ξαφνική εμφάνιση και η γρήγορη επιδείνωση έχουν ιδιαίτερη σημασία.

Σημειώστε την ώρα έναρξης και, αν έχετε μετρήσει θερμοκρασία, την ένδειξη του θερμομέτρου. Αυτές οι πληροφορίες βοηθούν τον επαγγελματία υγείας να εκτιμήσει πιο γρήγορα την κατάσταση.

Πότε καλείται έκτακτα βοήθεια

Το 112 είναι ο ευρωπαϊκός αριθμός έκτακτης ανάγκης και καλείται δωρεάν όταν υπάρχει άμεσος κίνδυνος για τη ζωή ή δεν είναι ασφαλής η μεταφορά σε νοσοκομείο χωρίς ασθενοφόρο. Αν αμφιβάλλετε για τη σοβαρότητα μιας ξαφνικής επιδείνωσης, περιγράψτε την κατάσταση στον τηλεφωνητή.

Για συμπτώματα που χρειάζονται γρήγορη ιατρική εκτίμηση αλλά δεν συνοδεύονται από κατάρρευση ή σοβαρή δυσκολία στην αναπνοή, επικοινωνήστε αμέσως με τη μονάδα τοκετού ή τον γιατρό σας.

Καλέστε το 112 για ανεξέλεγκτη βαριά αιμορραγία, λιποθυμία, κατάρρευση ή δυσκολία στην αναπνοή, επειδή μπορεί να απαιτείται επείγουσα μεταφορά.
Καλέστε επίσης το 112 για σπασμούς, απώλεια συνείδησης, σύγχυση ή έντονο πόνο στο στήθος· μην οδηγήσετε μόνη σας προς το νοσοκομείο.
Αν ο πολύ έντονος πονοκέφαλος συνοδεύεται από διαταραχή όρασης, αδυναμία ή δυσκολία στην ομιλία, ζητήστε επείγουσα βοήθεια και περιγράψτε τα συμπτώματα.
Για πυρετό, δύσοσμες λοχίες, έντονο κοιλιακό πόνο ή νέο πόνο και πρήξιμο στη γάμπα, επικοινωνήστε αμέσως με μονάδα τοκετού ή γιατρό.
Αν τα συμπτώματα επιδεινώνονται γρήγορα ή δεν εξασφαλίζεται άμεση ιατρική αξιολόγηση, καλέστε το 112 αντί να περιμένετε απάντηση.

Όταν καλείτε, αναφέρετε ότι πρόκειται για πρόσφατο τοκετό, ποιο σύμπτωμα εμφανίστηκε και πότε, καθώς και τη διεύθυνση όπου βρίσκεστε. Ακολουθήστε τις οδηγίες του τηλεφωνητή και μην καθυστερείτε την κλήση για να συγκεντρώσετε επιπλέον πληροφορίες.

Για συμπτώματα χωρίς άμεση απειλή, ζητήστε συγκεκριμένες οδηγίες από τη μονάδα τοκετού ή τον γιατρό την ίδια στιγμή που τα παρατηρείτε. Αν η επικοινωνία δεν είναι εφικτή και η κατάσταση χειροτερεύει, χρησιμοποιήστε το 112.

Η συναισθηματική ανάρρωση

Η ψυχική προσαρμογή μετά τον τοκετό μπορεί να περιλαμβάνει έντονα και εναλλασσόμενα συναισθήματα, καθώς αλλάζουν η καθημερινότητα, οι ευθύνες και οι ανάγκες ξεκούρασης. Η εμπειρία διαφέρει από γυναίκα σε γυναίκα και δεν αποτελεί μέτρο της ικανότητάς της ως μητέρας. Έχει σημασία να παρατηρείται αν η διάθεση βελτιώνεται σταδιακά ή αν η δυσφορία επιμένει και δυσκολεύει την καθημερινή λειτουργία. Η ενημέρωση ενός επαγγελματία υγείας μπορεί να βοηθήσει να εκτιμηθεί η κατάσταση και να βρεθεί κατάλληλη υποστήριξη.

Τα «baby blues»

Τα «baby blues» είναι μια συχνή, παροδική συναισθηματική μεταβολή που εμφανίζεται τις πρώτες ημέρες μετά τον τοκετό, συχνά γύρω στη δεύτερη ή τρίτη ημέρα. Μπορεί να εκδηλωθούν με ξαφνικό κλάμα, ευσυγκινησία, ευερεθιστότητα, ανησυχία ή εναλλαγές διάθεσης μέσα στην ίδια ημέρα. Ορισμένες γυναίκες αισθάνονται πιο ευάλωτες ή δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν, ιδίως όταν η ξεκούραση διακόπτεται συχνά από τη φροντίδα του νεογνού.

Συνήθως τα συμπτώματα είναι ήπια και υποχωρούν μέσα σε περίπου δύο εβδομάδες, καθώς η διάθεση σταθεροποιείται σταδιακά. Η διάρκεια και η έντασή τους διαφέρουν, αλλά η γενική τάση είναι να υπάρχει βελτίωση και να παραμένουν δυνατές στιγμές ευχαρίστησης ή σύνδεσης με το μωρό. Η ύπαρξη αυτών των συναισθημάτων δεν σημαίνει ότι η μητέρα δεν αγαπά το παιδί της ούτε ότι αποτυγχάνει στον νέο της ρόλο.

Τα «baby blues» ξεχωρίζουν από την επιλόχεια κατάθλιψη κυρίως από την πορεία και την επίδραση των συμπτωμάτων: συνήθως περνούν μέσα σε δύο εβδομάδες, ενώ η κατάθλιψη μπορεί να επιμένει, να επιδεινώνεται ή να δυσκολεύει ουσιαστικά την καθημερινότητα. Αν η θλίψη ή το άγχος είναι έντονα, δεν υποχωρούν ή προκαλούν ανησυχία, η συζήτηση με γιατρό ή μαία προσφέρει τη δυνατότητα αξιολόγησης χωρίς να χρειάζεται να έχει προηγηθεί κάποια διάγνωση.

Επιλόχεια κατάθλιψη

Η επιλόχεια κατάθλιψη είναι μια αντιμετωπίσιμη κατάσταση ψυχικής υγείας που μπορεί να εμφανιστεί μετά τη γέννηση και να επηρεάσει τη διάθεση, τη σκέψη και την καθημερινή λειτουργία. Δεν είναι αδυναμία, προσωπική αποτυχία ή ένδειξη ότι μια γυναίκα δεν αγαπά το μωρό της. Η αναζήτηση βοήθειας είναι κατάλληλη όταν τα συμπτώματα επιμένουν, εντείνονται ή κάνουν δυσκολότερη τη φροντίδα του εαυτού και του νεογνού.

Πιθανά συμπτώματα είναι η επίμονη θλίψη ή το κενό, η απώλεια ενδιαφέροντος και ευχαρίστησης, η έντονη ενοχή ή η αίσθηση αναξιότητας. Μπορεί επίσης να υπάρχουν ευερεθιστότητα, υπερβολική ανησυχία, δυσκολία συγκέντρωσης ή αποφάσεων, αλλαγές στην όρεξη και εξάντληση που δεν εξηγείται μόνο από τις διακοπές του ύπνου. Κάποιες γυναίκες αισθάνονται απομάκρυνση από το μωρό ή ότι αδυνατούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της ημέρας. Δεν εμφανίζονται όλα τα συμπτώματα σε κάθε περίπτωση, ενώ η αναγνώρισή τους από μόνη της δεν αποτελεί διάγνωση.

Η χρονική πορεία έχει σημασία: σε αντίθεση με τα «baby blues», που συνήθως υποχωρούν περίπου μέσα σε δύο εβδομάδες, η επιλόχεια κατάθλιψη μπορεί να διαρκέσει περισσότερο ή να εμφανιστεί αργότερα. Σύμφωνα με το ενημερωτικό δελτίο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για την ψυχική υγεία της μητέρας, το 2022 περίπου το 13% των γυναικών που μόλις γέννησαν παρουσίαζαν κάποια ψυχική διαταραχή, κυρίως κατάθλιψη. Το στοιχείο αυτό δείχνει ότι οι δυσκολίες ψυχικής υγείας μετά τον τοκετό δεν είναι σπάνιες και δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζονται με ντροπή ή απομόνωση.

Για αρχική συζήτηση, η γυναίκα μπορεί να απευθυνθεί στον γιατρό ή στη μαία που παρακολουθεί την περίοδο μετά τον τοκετό. Μπορεί επίσης να ζητήσει απευθείας υποστήριξη από επαγγελματία ή υπηρεσία ψυχικής υγείας, όπως ψυχολόγο ή ψυχίατρο. Ο αρμόδιος επαγγελματίας θα συζητήσει τα συμπτώματα, τη διάρκειά τους και την επίδρασή τους στην καθημερινότητα, θα εκτιμήσει τις ανάγκες και θα προτείνει κατάλληλη φροντίδα. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει ψυχολογική υποστήριξη και, όταν κριθεί κατάλληλο από γιατρό, άλλες θεραπευτικές επιλογές. Η βοήθεια μπορεί να οργανωθεί μαζί με την οικογένεια ή άλλο έμπιστο πρόσωπο, ώστε να διευκολύνονται τα ραντεβού και η πρακτική φροντίδα του μωρού.